Verandering doet pijn. Column door Maarten Hachmang

Als mensen hun geliefde parkeerplekje exact voor hun huis verliezen aan een afgekruisd vak voor een laadpaal, dan vinden mensen dat vervelend. Dat begrijp ik. Vooral als je er al jarenlang parkeert kan het best een inbreuk zijn op je dagelijkse ritueel waar je dan spontaan van moet afwijken. Plots moet je uit je comfort-zone, dient er rekening gehouden te worden met anderen in je woonwijk. Andere wijkbewoners, bezoekers, familie of kennissen van deze wijkbewoners of buren die wellicht wachten op de levering van hun nieuwe elektrische voertuig. Iedereen weet dat het noodzakelijk is, maar toch hebben we er collectief geen zin in.

De revolutie van brandstof naar elektrisch is begonnen

Hoe het ook zij, die laadpaal komt er. De revolutie van brandstof naar elektrisch is begonnen, en er komen er nog meer dan 40 keer zoveel laadpalen bij voor het jaar 2030. Waar het eerst nog her-en-der een laadpaaltje betrof worden de gevolgen nu meer zichtbaar. Maar daarmee groeit ook de weerstand.

Tot de revolutie echter ten einde is kan het maar zo zijn dat je ‘tegen’ elektrisch rijden, laadpalen of laadinfrastructuur bent, zoals die idoten in Utah met hun pick-up trucks, die snelladers blokkeren en zelfs kabels van snelladers doorsnijden. Naast levensgevaarlijk ook vrij nutteloos, uiteindelijk kost dat nóg meer geld.

Zo heftig zal het hier in Nederland niet worden, maar het geeft wel te denken waarom er zoveel weerstand is. Deze week bij het consumentenprogramma AvroTros Radar werden er mensen geïnterviewd die geen laadpaal voor hun deur wilden hebben.

Hoewel ze positief stonden tegenover de oplossing om de laadpaal een paar plaatsen verder neer te zetten, vond ik hun argumenten niet erg sterk.

Zo zou de laadpaal een lichtorgel aan lichtjes geven, er in de wijk helemaal geen EV’s rijden, de gemeente zou te weinig communiceren en nog enkele andere redenen werden erbij gehaald die eigenlijk niet eens zozeer met het laadpunt zelf te maken hebben. De laadpalen die er geplaatst worden hebben 3 kleine ledjes per aansluiting, die 1x van kleur veranderen als je een auto aansluit. Het stelt weinig voor ten opzichte van -laten we zeggen- een lantaarnpaal of verkeerslicht in je straat.

Nee, het zijn allemaal randverschijnselen van weerstand als je het mij vraagt. Het échte probleem zit een stuk dieper. De meeste particulieren kunnen zich nog geen EV veroorloven of wíllen dat niet. Ze focussen zich daarom op de negatieve aspecten ervan, zodat de keuze voor hun brandstof voertuig nog even als ‘goed’ aanvoelt. Dit gedrag, ‘het niet willen toegeven aan de ongemakkelijke waarheid’ wordt in de psychologie onder andere aangeduid als ‘cognitieve dissonantie’.

En dat fenomeen zie je telkens weer terugkomen, in allerlei discussies waarbij er veranderd moet worden. Laten we eerlijk zijn, er is niets slechts aan dat je pas de overstap maakt als jouw portemonnee dat toe laat. En EV-angelisten zoals ondergetekende kunnen je wel dat gevoel geven. Maar wees daar dan gewoon eerlijk over. In plaats van toe te geven dat jij zélf nog niet zover bent is het uiteraad comfortabeler en makkelijker om te roepen dat je ‘tegen’ bent. Maar wat doe je als je argumenten opdrogen? Dan haal je er andere (drog)redenen bij.

Omdat de politiek over de toekomst nadenkt en dus pro-EV is, zijn mensen met weinig vertrouwen in de politiek al snel geneigd principieel tegen alles wat met EV te maken heeft te zijn, zoals belastingvoordelen. Mensen die wél positief over EV zijn (in beginsel voornamelijk de berijders) zullen het daarbij moeten ontgelden. Op die manier hoef je nog even niet over die lastige (dure) keuzes na te denken die alleen maar geld kosten voor een politiek doel dat toch onhaalbaar is, of zoiets.

Om toch positief af te sluiten voor Rob, Marianne en René uit Houten vind ik het super dat ze meedenken met de gemeente, een andere plek voor het laadpunt in de wijk hebben aangedragen en voor hen dan ook jammer dat de gemeente daarin niet mee gaat. Maar het begin –acceptatie- dat is er. En dát, lieve lezers, is een hele goede ontwikkeling, we zullen het immers samen moeten doen.

Maarten Hachmang

Heb je een vraag aan Maarten Hachmang? Stel ‘m HIER.

Laat een reactie achter

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.*



U kunt deze HTML tags en attributen gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Terug naar boven